* Çalışmak için istek gelmesini bekleme.
* Planlı ve programlı çalışmama.
* Televizyon, bilgisayar ve cep telefonu gibi vazgeçmedikleri alışkanlıklar.
* Üniversiteyi kazanma hedefi olmayan başıboş arkadaşlar.
* Düzensiz yaşam (uyku ve yemek konusundaki düzensizlikler).
* Kaygı düzeyinin düşük olması (ÖSS’yi önemsememe).
* Eksik konu ve dersleri tamamlamama.
* Başarılı olmak için mevcut (denenmiş ve başarılı olunmuş) yöntemler yerine kendine has yöntemler geliştirme.
Çocuklarımıza iyilik yapıyoruz diye odasına bilgisayar alıyoruz ve üstelik internet bağlıyoruz.Hangi sitelerle hem dem ilgilenmiyoruz.Şuna inanın üniversitede bile eğer mühendislik okumuyorsa bilgisayar elzem değil.Zaten çoğu üniversite kendi bünyesinde bu ihtiyacı karşılıyor. Bu çağda bile gerek yok iken lise veya ilköğretim çağında ihtiyaç duyulsun.Çocuğun tam yetişme,karakterinin oturma zamanında onları televizyon veya başıboş Msn ve chat arkadaslıklarına emanet ediyoruz.
Neticede derslerinde başarısız,kötü arkadaşlarından edindiği (internet başında saatlerce chat yapan adamın ideali,vasfı,kişiliği ne olabilirki ) kötü alışkanlıkları ile karşınıza birer kobra hüviyetinde çıkıyorlar.Yazık bu çocuklara.
